Yaşamdan Bana Kalanlar...

Bir öykü var, tabi bir de anlatıcı. Anlatıcı önemli açıklamalar, çarpıcı tespitler, mucize gelişmeler, elektrik yaratan mücadeleler, güç dengesi ve skorların arasına sıkışmış, böyle bir evrende kala kalmış… Sonrası?... Sonrası; hangisi daha çok iyi/güzel/reyting alır/popüler/gündemde...şeklinde devam eden anketör bombardımanlar. Hem bu bombardımanlar sadece anlatının yani medyanın lisanında değil; hemen yanı başımızda, hepimizin karşısında. Evlerine sığınmaya çalışan çocuklar, ölümle aralarında mesafe kalmamış bedenler ve devam eden hayat… Ortadoğudaki tarihi akışta barışı, istikrarı ve huzur görmek bu kadar zor olmamalı, bu kadar eza ve cefa içermemeli. Gazze’de, Suriye'de yaşanılanlar her türlü tartışmanın ötesinde ve üstünde. Sağlanan ateşkesler, diplomasi mekikleri, kritik süreç derken: Böylesi zamanlarda, yıkılmış binalar ve boş sokaklar bazı şeyleri anlattı durdu bize… Ha bir de nerede olursa olsun, sorunların bedelini en çok çocukların ödediği gerçeğini gösterdi. Ayak izlerini bu Dünya’ya bırakıp, giden çocukların yaşamları vardı. 1.5 yaşındaki Tamir ve 2.5 yaşındaki Cumane’yi kaybeden Filistinli babanın evlat sevgisi ve acısı… İnsan Hakları diyoruz, insanca yaşamı savunuyoruz; öyleyse, zemin hiçbir insan için, hakların dışına kaymasın… Duygunun sesi, mantığın sesi, evrenin sesi, iç sesim, yukarıdaki ses, dışarıdaki ses derken bir de baktım bir gün daha geçti diyenler vardır mutlaka. Bu ses karmaşasından huzursuzluk duyanlarda olabilir ama yine de, olan biten karşısında sessiz kalma kalmaktan iyidir diye düşünüyorum. Her duygu her düşünce insanda karşılığını bulur ya işte onun gibi… İnsanlık nereye ırmağındaki suya şöyle bir bakmak gibi… Şu an beyninde dolaşan bütün hüzünlü şarkıların bahçesinde kaybolmak gibi, iyi bir hayat gibi… AY'IN SÖZÜ:: Gelecekten, hayallerden ve yağmurdan bahseden Sting, Fragile’ı (Kırılgan) bir kez daha söylenebilir, hatta biz de şuraya yazıp bir kez daha dinleyebiliriz… Kan akacaksa eğer, buluştuğunda et ve çelik/akşam güneşinin ışıkları altında kuruyarak, Yarın yağmur yıkayacaktır tüm bu lekeleri,/aklımızda bir iz sonsuza dek kalacak. Bu son sahne belki de perçinlemek içindir/bir ömür boyu süren bu kargaşada Şiddetin hiçbir şey kazandırmadığını/ ve asla kazandıramayacağını. Öfkeli bir yıldızın altında doğan biz insanlar/ne denli kırılgan olduğumuzu unutmayalım diye.\r\n