Eskiden insanlarla diyalog kurmayı severdim. Onlarla muhabbet etmek vazgeçilmezlerim arasındaydı. Eskiden insanları severdim. Fakat bugün her şey zıtlaştı sanki? Ne insanlar eski insan, ne kâinatta eski düzen ve ne de muhabbetler sarıyor eskisi gibi…\r\n\r\nEskiden insanların yüzünde tebessüm, hoşgörü, dostluk, samimiyet, saygı, sevgi, iyi niyet vardı. Söylerken bile insanın içi bir hoş oluyor. Ne güzel kelimeler değil mi? Tebessüm? Dostluk? Samimiyet? Şimdi artık bıktım insanların kin kokan çehrelerinden, sevgiden uzak gönüllerinden, hoşgörü bilmez dilinden, ukala tavırlarından, egoistçe ve de enaniyet kokan davranışlarından.\r\n\r\nEskiden insanlar birbirini karşılıksız severlerdi. Belki de AŞK tabiri eskiye ait bir kelime olsa gerek. Fakat bugün sevgi de saygı da AŞK da; şan, şöhret ve para olmuş. Mesela eskiden kız istemeye gidildiğinde oğlumuzun kalbi nasıl, iyi bir çocuk mu, efendi mi diye sorarlardı. Ama bugün ilk üç soruyu tahmin edeyim mi?\r\n\r\n
- \r\n
- Ne iş yapıyor? \r\n
- Evi var mı? \r\n
- Ne kadar maaş alıyor? \r\n