Milletin Adamı Sayın Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan’ın sayesinde seçilerek Büyükşehir Belediye Başkanlığı koltuğuna oturan isimlerin, kendilerini o makama taşıyan vatandaşlara kapılarını kapatması, belediyeyi adeta bir aile şirketi ve çiftlik gibi yönetilmesi, iddiaları Malatya adına büyük bir talihsizliktir.
Vatandaşın beklentilerine cevap vermekten uzak, belediyeyi kendi çevresinden oluşturduğu kadrolarla yönetmeye çalışan bu anlayış, ne yazık ki üç dönemdir farklı isimlerle karşımıza çıkıyor.
Çok geriye gitmeye gerek yok. Bir önceki dönem Büyükşehir Belediye Başkanı Selahattin Gürkan, görev süresi boyunca sergilediği yönetim anlayışıyla ciddi eleştirilerin odağında yer almıştı. Belediyenin kaynaklarının kullanımı, ulusal basına aktarılan milyonlar, tartışmalı harcamalar ve belediyenin borç yükü kamuoyunda geniş yankı uyandırmıştı.
Yeni Şire Pazarı, Buğday Pazarı, Eski Yimpaş yeri, Büyükşehir Belediyesi ve MASKİ bünyesindeki bazı ihalelerle ilgili gündeme gelen usulsüzlük ve rant iddiaları da uzun süre Malatya’nın gündemini meşgul etmişti. O dönem Malatyalılar, yaşanan gelişmeler karşısında artık Selahattin Gürkan’ın kurtulmayı bekler hale gelmişti.
Selahattin Gürkan’ın ardından Büyükşehir Belediye Başkanlığı koltuğuna oturan Sami Er’den ise Malatyalıların beklentisi oldukça yüksekti. Şehrin yeniden ayağa kalktığı, deprem yaralarının sarılmaya çalışıldığı bir dönemde yeni bir yönetim anlayışı, şeffaflık ve hizmet bekleniyordu.
Gelinen noktada ortaya çıkan vahim tablo ise beklentilerin oldukça gerisinde kalarak tam bir hayal kırıklığı yarattı.
Başkan Sami Er’in göreve geldiği günden bu yana belediyenin kapılarını sıkı güvenlik çemberi ile vatandaşa kapattığı, iddiaları yönetim anlayışında şeffaflıktan uzaklaştığı ve belediyeyi adeta belirli ve ithal isimlerin kontrolüne bıraktığı yönündeki eleştiriler giderek artıyor.
Özellikle İstanbul’dan getirilen ve Malatya’yla doğrudan bağı bulunmayan üst düzey yöneticilerle belediyeyi yönetme tercihi, şehirde ciddi rahatsızlık oluşturuyor.
Malatya’da yetişmiş, yıllarca devletin farklı kademelerinde görev yapmış başarılı yöneticiler ve bürokratlar varken, neden sürekli şehir dışından kadro oluşturuluyor?
Malatya’nın kaynakları Malatya’da yaşayan vatandaşlara ve şehrin ihtiyaçlarına harcanması gerekirken, belediyenin yönetim kadrolarının ve harcama tercihlerinin bu kadar tartışılması kabul edilebilir mi?
BORÇ AZALMIYOR, HARCAMALAR ARTIYOR!
Başkan Sami Er, yaklaşık 2,7 milyar lira borçla devraldığı belediyenin mali tablosunu düzeltmek yerine, kamuoyuna yansıyan borç ve harcama tartışmalarını daha da büyütmesi ve belediye borcunun 2.5 yılda katlanarak büyümesi belediyenin borç batağına sürüklenmesi tepkilere neden oluyor.
Malatya’nın öncelikli ihtiyaçları ortadayken, belediyenin kaynaklarının hangi alanlara harcandığı, yapılan harcamaların şehre ne kazandırdığı ve bu harcamaların ne kadarının gerçek bir hizmete dönüştüğü sorgulanıyor.
Üstelik şehirde yükselen bir çok yatırımın devletin imkânlarıyla gerçekleştirildiği bir dönemde, Büyükşehir Belediyesinin kendi imkânlarıyla Malatya’ya hangi kalıcı hizmetleri kazandırdığı da ayrı bir tartışma konusu.
İddialar ve kamuoyunda konuşulanlara göre Başkan Er’in başarısız ve beceriksiz yönetim anlayışının üstünü kapatmak için ise her platformda dile getirdiği ve belediyenin giderek artan borç yüküne gerekçe olarak gösterdiği konunun, geçmiş dönemden devralınan borçların yüksek faizden kaynakladığına sığınarak günü kurtarmaya çalışması trajikomik olarak değerlendiriliyor.
Daha önce de yazmıştım.
Sami Er yönetimindeki belediyenin ulusal basına aktardığı milyonları gündeme getirmiştim.
Geçtiğimiz yıl, belediyede yaklaşık 40 kişilik basın çalışanı bulunmasına rağmen İstanbul merkezli bir gazetecinin sosyal medya şirketine üç aylık çalışma karşılığında yaklaşık 6 milyon yıllık ise 12 milyon tl ödeme yapıldığını kamuoyuyla paylaşmıştım.Yazdığım yazıdan sonra Taha Hüseyin Karagöz’e ait sosyal medya şirketi ile anlaşmayı iptal ediyorlar.
Şimdi ise belediyenin tanıtım ve medya harcamalarıyla ilgili çok daha vahim ve dikkat çekici bir iddia gündemde.
10 DAKİKALIK KONUŞMA İÇİN 3 MİLYON LİRA MI ÖDENDİ?
21 Ekim tarihinde İstanbul’un Eyüpsultan ilçesinde bulunan Turkuvaz Medya Merkezi’nde, “Türkiye Yüzyılında Marka Şehirler Zirvesi” adıyla bir program düzenlendi.
Malatya Büyükşehir Belediye Başkanı Sami Er de söz konusu zirveye katılan isimler arasında yer aldı.
Ancak programın içeriği ve katılım düzeyi kadar, belediyenin bu organizasyon için yaptığı öne sürülen ödeme de dikkat çekici.
Başkan Sami Er, Televizyonların izlenme anlamında en verimsiz saatleri olan 15.00-16.00 saatleri arasında düzenlenen “Şehirlerde Gençlik ve Spor Paneli”ne katıldı.
Başkan Er’in yanı sıra Erzurum Büyükşehir Belediye Başkanı Mehmet Sekmen, Sincan Belediye Başkanı Murat Ercan, Haliliye Belediye Başkanı Mehmet Canpolat ve Sultangazi Belediye Başkanı Abdurrahman Dursun da aynı panelde yer aldı.
İddialara göre salonun doluluk oranının düşük olduğu ve programın katılım açısından zayıf bir zaman diliminde gerçekleştirildiği organizasyonda, ilçe Belediye başkanları ağırlıklı bir organizasyonda Malatya Büyükşehir Belediye Başkanı Sami Er’e yaklaşık 10 dakikalık konuşma süresi ayrıldı.
İŞTE ASIL DİKKAT ÇEKİCİ İDDİA BURADA BAŞLIYOR
Tarafımıza ulaşan bilgilere göre Sami Er’in bu zirvede 10 dakikalık konuşma yapabilmek için en az 3 milyon lira ödeme yaptığı öne sürülüyor.
Söz konusu organizasyonun Turkuvaz Medya bünyesinde çalışan Kerim Ulak aracılığıyla ayarlandığı da iddialar arasında.
Eğer bu iddialar doğruysa, Malatya Büyükşehir Belediyesinin 10 dakikalık bir konuşma için milyonlarca lira harcaması hangi kamu yararıyla açıklanabilir?
Malatya’nın çözüm bekleyen onlarca sorunu varken, belediyenin kaynakları bu tür organizasyonlara neden aktarılıyor?
Sami Er’in ulusal basın ve tanıtım faaliyetleri için de aylık milyonları bulan harcama yaptığı da öne sürülen iddialar arasında. Bu rakamların doğru olup olmadığı da tartışma konusu.
BELEDİYENİN İMKÂNLARI KİMLER İÇİN KULLANILIYOR?
Bir diğer iddia ise Başkan Sami Er’in şehir dışından ağırladığı yakınları, misafirleri ve basın temsilcilerinin konaklama ve ağırlama giderlerinin belediye bütçesinden karşılandığı yönünde.
İddialara göre bu kişilerin beş yıldızlı otellerde konaklamasından ulaşımına, belediyeye ait araçların ve personelin kullanımına kadar birçok imkân kendilerine sunuluyor.
Bu kapsamda belediye kasasından aylık milyonları bulabilecek ödemeler yapıldığı da ileri sürülüyor.
Bu iddialar doğruysa, belediyenin imkânlarının hangi amaçla, kimler için ve hangi yetkiyle kullanıldığı mutlaka açıklığa kavuşturulmalı.
İTHAL KADRO TERCİHİNİN ARDINDA NE VAR?
Sami Er’in İstanbul’dan getirdiği üst düzey yöneticilerle ilgili tartışmalar da devam ediyor.
Belediyedeki bazı kritik görevlerin neden Malatya dışından getirilen isimlere teslim edildiği, şehirdeki tecrübeli kadroların neden tercih edilmediği soruları cevapsız kalıyor.
Kulislerde dile getirilen bir başka iddia ise belediyenin bu tür gizli kapaklı harcamaların dışarıya bilgi sızdırılmasının önüne geçmek amacıyla bu isimlerin tercih edildiği yönünde.
Geçtiğimiz günlerde Basın Daire Başkanlığı üzerinden yürütülen çalışmalarla ilgili eleştirilerimi de gündeme getirmiştim. Basın Daire Başkanı acemi, stajyer Kubilay Öztürk üzerinden ulusal basına aktarıldığı öne sürülen ödemeler ve kesilen faturalarla ilgili kamuoyunda ciddi soru işaretleri bulunuyor.
Ayrıca acemi stajyer Kubilay Öztürk’ün, Başkan Sami Er’in oğlu Salih Er’in İstanbul’dan yakın arkadaşı olduğu ve bu referansla Basın Daire Başkanlığı görevine getirildiği iddia ediliyor.
Salih Er’in eski Genel Sekreter yardımcısı ve hala Belediyeden maaş alan Nurhan Demir ile birlikte İstanbul’dan Malatya’ya getirilen bazı üst düzey yöneticilerin görevlendirilmesinde ve yağlı ballı ihalelerde ve Esenlik’e ürün satan toptancıların belirlenmesinde etkili olduğu ileri sürülüyor.
Gelinen noktaya baktığımızda kamuoyunda en çok konuşulan konu ise Sami Er yönetimindeki Malatya Büyükşehir Belediyesi’nde tartışmalı yönetim anlayışı, başarısız uygulamalar ve bitmek bilmeyen harcama iddiaları tepkileri her geçen gün artırıyor.
Değişen başkan, değişmeyen yönetim anlayışı karşısında Malatyalılar, “Giden gideni aratır” misali Selahattin Gürkan dönemini mumla arar hale geldi?
